2009-04-04 tot 2009-04-13
Skiverlof in Arolla, Zwitserland.
Al weken loop ik te zagen dat ik niet wil gaan skiën, dat ik zeker niet in de skiles wil, dat ik de juf niet ga kunnen begrijpen, dat ik het zeker niet leuk ga vinden…
Maar niets aan te doen: zaterdagavond vertrekken we richting Zwitserland…. Zondagochtend komen we aan in Arolla in de chalet van Pierrot en we kunnen al meteen genieten van een schitterend zonnetje terwijl papa wat verloren slaap inhaalt.
Na de middag schrijven we ons in in de skischool: we hebben geluk: we krijgen een nederlandstalige juf. Oef. ‘s Avonds arriveren ook oma, Walter, tante Jaana en Gerald.
Maandagochtend: skiles. Eigenlijk valt het erg mee. Ik zit samen met Liselore in de les en de juf beloont ons met lekkere snoepjes. We leren vooral te wennen aan die lange latten onder onze voeten. In de namiddag gaan we met mama, tante Jaana en Gerald naar Evolène om wat boodschappen te doen. We genieten ook van een terrasje in het zonneke. We spelen ‘stokje Boe’ in het riviertje met Gerald.
Dinsdag: vanaf vandaag krijgen we toch skiles in het frans. Onze groep is te klein (4) voor 2 monitricen… Eigenlijk begrijpen we al heel wat en we zingen ook al uit volle borst ‘Snowli, c’est mon ami’ mee. We spenderen onze avonden met Uno…
Woensdag: we krijgen sleetjes van mama. In de namiddag leven we ons uit op de babypiste. Ome Erkki is er vanaf vandaag ook bij.
Donderdag: het skiën gaat steeds beter. Ik heb nog wat last met bochtjes maken, maar met tante Jaana, Gerald en mama als levende pilaar lukt het toch al aardig.
Vrijdag: laatste skiles. We behalen allemaal ons skidiploma. Ook het draaien lukt me al goed. Na de middag krijg ik nog een extra les: ik leer de sleeplift te nemen en ik geraak al van de grote piste naar beneden.
Zaterdag: in de voormiddag maken mama, ome Erkki, Jaana, Gerald, Walter, oma en Pierrot een wandeling naar “le lac bleu” Ze plakken speciale vellen onder hun ski’s zodat ze niet naar beneden glijden. Na de middag ga ik met papa skiën. Ik heb de smaak helemaal te pakken: met de lift naar boven, snel naar beneden en dan meteen weer met de lift naar boven… en dat wel 20 keer na elkaar….
Zondag: mama en papa nemen me helemaal mee naar boven. Hier is de sneeuw wat harder dan beneden, maar ik haal de eindstreep toch. Mama en papa zijn erg trots. Ook in de namiddag ga ik met de groten mee skiën: op het einde van de dag ga ik zelfs al van een rode piste af….
Zondag: weer naar huis. Spijtig. Hopelijk komen we snel nog eens skiën….