2008-02-24
We bezoeken het Gravensteen in Gent. We genieten van het uitzicht vanuit elk schietgat in elke toren. Ik vind het “super-cool”. Ook de wapens en de wapenuitrustingen krijgen mijn onverdeelde aandacht.
Thuis rol ik mij op in de afscheidingsdraad, verlies mijn evenwicht en val op de grond: gat in mijn hoofd. Na veel drama, geween en gebibber laat ik de dokter dan toch toe om me een spuitje te geven zodat hij mij kan hechten. Hij moet wel eerst beloven dat hij het heel zachtjes zal doen…. Het spuitje deed haast geen pijn. “Al dat geween was nergens voor nodig”. Ik schrik wel even als het na de spuit nog niet gedaan is, maar als ik merk dat de hechting ook geen pijn doet, kan ik er weer mee lachen. Het liefst van al zou ik met mijn haar vol bloed naar school gaan om het aan mijn vrienden te laten zien, maar dat mag niet van mama…..